De eerste keer dat iemand mij \u201cproductie engineer\u201d noemde, keek ik automatisch om me heen. Wie bedoelde hij? Ik was toch process engineer? Of hoorde ik inmiddels bij operations? Ik stond in de controlekamer, veiligheidsschoenen aan, helm onder de arm, en een installatie die zich niet gedroeg zoals hij dat op \u201cPapier\u201d altijd zo keurig had gedaan.<\/p>\n\n\n\n
Op papier wist ik precies hoe het proces werkte. Warmteoverdracht, verblijftijd, reactiesnelheid \u2013 ik had er nachten over gelezen, gerekend, modellen gebouwd, rapporten geschreven. Vijftien jaar lang was mijn wereld gevuld met P&ID\u2019s, ontwerpspecificaties en vergaderzalen. En toen stond ik daar ineens. Tussen operators die het proces niet uit boeken kenden, maar uit geluid, geur, trilling en ervaring.<\/p>\n\n\n\n
\u201cHij loopt onrustig,\u201d zei \u00e9\u00e9n van hen.
Geen getal, geen historische data, geen grafiek, enkel een trend, fluctuaties aan parameters. Gewoon: onrustig.
En eerlijk? Hij had gelijk.<\/p>\n\n\n\n
Dat was het moment waarop ik besefte: dit is een andere realiteit. Hier wordt techniek niet alleen berekend, maar beleefd.<\/p>\n\n\n\n